Έρωτας;

Έρωτας; Όχι κύριε…Ύβρις!
Δεν είναι έρωτας να λατρεύεις 

το μύθο πού χεις φτιάξει για τον άλλον.
Είναι έρωτας του Μύθου σου, όχι του Ανθρώπου!
Η πλανεύτρα Φαντασία σου είναι κι όχι ο Έρωτας.
Η δίψα σου γι Αυτόν είναι κι όχι ο Ίδιος.

Έρωτας δεν είναι αυτό που νομίζεις για τον άλλον, 

αλλά να τον ξες και να είναι Έρωτας.
Δεν είναι έρωτας να τρώς την ψυχή του, 

αλλά να σαι πιστός στη δική σου.
Ούτε να ρουφάς το Φώς του, 

αλλά να είσαι εσύ Αυτόφωτος!

Δεν είναι ανταγωνισμός ο Έρωτας 

αλλά κοινή πορεία Γιγάντων!
Ούτε και μάχη είναι κουτέ, 

αδύναμα τα όπλα σου και ανούσιες οι πολιορκίες.
Στον Τόπο Του είστε δειλοί Άρχοντες των Μαχών!

Δεν έχει ανασφάλεια ο Έρωτας γιατί δεν έχει Φόβο.
Όταν τον αξίζεις απλώς Είναι!
Δε φοβάσαι μη τον χάσεις, δε ζητάς συνεχώς την προσοχή του.
Δε χρειάζεται να ντυθεί με μύθους και φανφάρες, με εκατομμύρια "σ αγαπώ".
Δεν πνίγει, ούτε πιέζει ο Έρωτας.

Κι όταν ζώνουν τον έναν τα σκοτάδια και οι δαίμονες,
ο άλλος δεν τον σπρώχνει στους γκρεμούς, 

ούτε τη Ψυχή του φθείρει,
στέκει σταθερός εκεί και χείρα βοηθείας τείνει.
Κι αν ο άλλος μονάχος του θέλει να σηκωθεί
δεν τον πατάει αλλά υπομονετικά τον περιμένει,
κι οσα δεχτεί του δίνει.

Δεν ξεφτιλίζεται ο Έρωτας, μόνο περήφανα στέκει.
Ούτε λέει «θα πέθαινα γι αυτόν» μόνο «θα ζούσα γι αυτόν»
Δεν είναι καταστροφή αλλά δημιουργία, γενεσιουργός αιτία.

Δεν είναι Έρωτας αυτό που ζείτε θλιβεροί θνητοί αλλά κακέκτυπό του,
ένα συνονθύλευμα Φαντασίας και Εγώ, Ανάγκης και Μύθου.
Δεν τον Ζείτε γιατί θα σας κάψει.
Ανέτοιμες Ψυχές και Κορμιά για τούτο το Μεγαλείο.
Όταν γίνεις Άνθρωπος θνητέ, τότε θα αξίζεις τον Έρωτα!

...

Ανάσα
Βροχή
Ανάσα
Ψυχή
Ανάσα
Ζωή
Άνασσα

Σα 5 χρονώ παιδάκι...

...μπράβο σου...και τί κατάφερες; 

Τελικά

OXI

Μόνη

και στην καρδιά της τόσο πλήθος,
Μόνη,
και στην καρδιά της τόσος μόχθος
και τόσος πόνος,
στάλα στάλα, μόνος...
Λευκή φτερούγα πάνω
απο το κοπάδι
Σαν απαλή
στον κρόταφο παλάμη.

Γιώργος Σεφέρης από τη "Στέρνα"

Μικρό, χαζό κι ανόητο

ΨΑΡΑΝΤΩΝΗΣ - Ακρη τ΄ουρανού

Μουσική: Ψαραντώνης

Τραγούδι: Ψαραντώνης-Νίκη Ξυλούρη

Στίχοι : Νίκη Ξυλούρη - Νίκος Μαυράκης

Παραγωγή: Γιάννης Αγγελάκας (δίσκος: Να ΄χεν η θάλασσα βουνά)




Ενα δειλινό μαύρο σκοτεινό
ήρθ΄η μοναξιά με τη λησμονιά

Ακρη τ΄ουρανού ερημιά του νου
άνεμος οργής η σιωπή τση γης

ανάσα που μιλείς το λυγμό καλείς........

.

'Ηλιος και θάλασσα

Πανσέληνος

Ήχοι ασημένιοι γέμισαν τ’ άστρα

ο ουρανός στολίστηκε ντυμένος νύχτα!

απόψε θα σου τραγουδήσω

Τα δάχτυλά μου άρπα θα γίνουν για σένα

και θα αφήσουν πάνω στο κορμί σου

νότες έρωτα.

Στο ΛΑ και στο ΣΙ θα χορέψω

τους πόθους σου

Κρασί γλυκό θα κάνω το φιλί μου

να μεθύσω τα βαθιά σου μάτια..

Στο φως της Πανσέληνου

θα λάμψω στο πράσινο και το ασημί

για σένα

Απόψε θα γίνεις δικός μου

στου φεγγαριού τον κύκλο αιχμάλωτός μου!

Μαρία Νικολάου

Μύρο Ψυχής

Άρωμα γιασεμιών η διάθεσή μου:

να πνέουν τα στήθη μου άπειρα τα μύρα,

πλούσια σε χρώματα η ενθύμησή μου

να πλέει μέσα σ' έκστασης πλημμύρα.

Μ' ανθοστεφάνωτη την κεφαλή μου,

με πάθος κι εμπνοή να κρούω μία λύρα

και μεθυσμένη από χαρά η ψυχή μου

να λησμονάει και θάνατο και Μοίρα.

Στου δειλινού την απαλότατη ώρα,

πλήθος ευγένειες άνθισαν εντός μου

πλήθος χαρές η θύμηση του Κόσμου.

Και στ΄όνειρο που πλέκω στη μαγεία

προς κάποια μακρινή αρμενίζη χώρα,

που τα λουλούδια έχουν λιτανεία...

Ρώμος Φιλύρας

Μερικές φωτογραφίες είναι προσπάθεια λήψης μέσω τηλεσκοπίου.

Έχει μέρες τώρα

...το κορμί μου διαμαρτύρεται.

Κάθε κύτταρο ταξιδεύει παλλόμενο έντονα σε κάθε σπιθαμή μου.

Σα να μου φωνάζει ΞΥΠΝΑ όσο εγώ εχω βάλει τον εγκέφαλο στο πρόγραμμα

μόνο τον νου να ακούει, τη λογική.

Αδιαφορούσα.

Ώσπου Τυφώνες ξεκινήσανε στα σωθικά μου, ξεχύθηκαν προς το στομάχι την καρδιά μου, απ το λαιμό μου πέρασαν, εδρεύσανε στα μυαλά μου.

Και από πίσω τους ότι έμεινε το σάρωσε η Φωτιά…

Εμπόλεμη κατάσταση,

απόρροια της περιθωριοποίησης της ψυχής